A bugs life.

Það nú búið að vera nóg að gera í kjallaranum hjá okkur um helgina. Við John löguðum ofna og vatnstengingar og á timabili fór allt á flot. Mér leið eins og ég væri í kafbát í seinni heimsstyrjöldinni. Allt vaðandi í vatni og drasli...........úff, en mér finnst nú gaman að þessu svona innst inni.

Þetta vor er búið að vera eitt mesta pöddufár sem að ég man eftir. 'Irekað að koma upp lúsavandamál í skólanum og þá þarf að lúsakemba stelpurnar útí eitt á hverjum degi og það fór meira að segja svo langt að foreldrar þurftu að skrifa undir eitthvað plagg að þeir væru búnir að kemba annars fengu börnin ekki að fara inn í skólann.Og svo kom upp mölur á leikskólanum oní allt saman og þá þurfti að setja allt ullardótið í frysti í viku og er nú frystihólfið fullt. Við erum að spá í marineraðan trefil í kvöldmatinn.

Til þess að kóróna ruglið hafa kettirnir (trúlega) borið inn með sér einhverja óværu, trúlega staralús sem hamast á löppunum á okkur á næturna eins og saumavél... Kláðinn er gífurlegur og er ég alveg að verða búinn með þolinmæðina. Ætli verði bara ekki að úða bara allt með blásýru og dæla svo fljótandi köfnunarefni inn í húsið og þá ætti frostið að ná einhverjum tugum gráða sem mundi eyða því sem slapp við blásýruna. 'Eg meinaða !

Kveðja frá Bögggarranum