Á föstudegi.

Já það er greinilega að koma vetur, þegar ég kom út í morgun var allt heldur hryssingslegt og snjófjúk í loftinu. Þetta er árstíðin sem fólk hleypur um í rokinu á heimleið eða inn í bíl. Ef það hittir einhvern staldar það örstutt við, heldur í húfuna og segir : ég hringi bara í þig við tækifæri. Langar biðraðir myndast við dekkjaverkstæðin og sprittkerti seljast í brettavís. Eru ekki árstíðirnar dásamlegar, allar hafa þær sitt sérkenni. Fólk verður svolítið innhverfara á veturna, kanski svona andlegra á einhvern hátt og fer þá að leita, að innri ró og lífsfyllingu. Vonandi hafið þið það gott um helgina kæru vinir.


........Garrinn

Tíminn.

Ég vildi að ég hefði meiri tíma, stundum finnst mér að ég hafi svo lítinn tíma að maður bara sest niður og spekúlerar í því og bara dæsir. Sumir segja að þetta sé bara spurning um forgangsröðun og trúlega er það rétt. Við kanski eyðum bara of miklum tíma í vinnunni og við aðra iðju sem við teljum ægilega mikilvæga. Stundum þegar að maður stendur fyrir framan það að leysa úr einhverju í eigin lífi áttar maður sig stundum á því að maður hefur gefið einhverjum góð ráð í svipaðri aðstöðu. Já það er gott að geta gefið öðrum góð ráð en heldur verra að geta ekki farið eftir þeim sjálfur. Practice what you preach sagði einhver og ég held að það séu orð í tíma töluð. Ég er nefninlega farinn að átta mig á þvi (late bloomer) að sandurinn í tímaglasinu mínu er svona uþb háfnaður í rennslinu og því dýrmætt að nota stundirnar vel.


Ykkar Garri.

Með rifur á augunum !

Ég er nú alveg bit bara. Það er eins og hæfileiki minn til þess að skrifa undanfarið hafi bara sullast um niðurfallið með munnskolinu einhvern morguninn. Það er samt margt merkilegt og skemmtilegt sem ég hefði getað skrifað um. Eins og það að ég er sáttari við sjálfan mig heldur en ég hef verið trúlega alla mína ævi, og það er góð tilfinning. Svo góð að maður vill svona dvelja í henni um stund með rifur á augunum.

Það hefur líka allt bara gengið upp undanfarið, og ég er mjög meðvitaður um hverju ég hleypi inn á mig. Ég held að maður eigi að vera það bara ! Sumt dregur bara alla orku úr manni og það á maður að forðast, en ég er nú ekki að tala um að forðast að taka á málunum heldur bara að vera meðvitaður um umhverfi sitt. Ég er nú enginn bölsýnismaður en ég sá í dag brot úr fornum texta sem mér finnst vera við hæfi að deila með ykkur því innihald hans hefur verið mér hugleikið undanfarið.


Heimslokin nálgast þegar svo er komið í þjóðfélaginu að mennirnir eru metnir eftir peningagildi sínu, auðsöfnun er orðin eina takmarkið, ástríðan hið eina sem tengir karl og konu, hræsnin er nauðsynleg til að komast áfrm í heiminum, kynlífið mesta æsiefnið og skipt hefur verið á hinum ytri hlutum og hinni innri trú.


Mikil blessun væri það, gætum við opnað og lokað eyrunum á sama hátt og augunum.




Hafið það gott,

Ykkar Garri