Verði ljós
Í gærkvöld fór ég á æfingu með dóttur minni uppí Hallgrímskirkju. Hún er að syngja þar á tónleikum á miðvikudag og fimmtudag með Stúlknakór Reykjavíkur. Á meðan ég hlustaði á engilfagran sönginn fór ég að velta fyrir mér þessari sérstöku orku sem virðist svífa yfir vötnum um þetta leiti ár hvert.
Margir eru tilbúnir til þess að rétta hinum minniháttar hjálparhönd, og það virðist svona opnast glufa inní sálarljós okkar mannanna. Mér finnst þetta nú svolítið merkilegt, en á sama tíma líka svolítið sorglegt.
Það er eins og við mennirnir ætlum að nota þennan stutta tíma til þess að bæta fyrir og lagfæra allt sem gekk úr lagi á árinu. Biðja bara 100 bænir í einu og gera 200 góðverk og sættast við 22 óvini, allt á 25 dögum, eða svo. Við segjum börnunum okkar frá því sem gerðist á jólunum, segjum þeim frá því hvað Jesú var góður og...... Svo kanski fýkur í sporin okkar þegar frá líður.
Boðskapur jólanna verður fjarlægur en er svo tekinn upp með jólaskrautinu á næsta ári. Þetta þarf ekki að verða svona, við höfum svolítið um það að segja sjálf. Lofum ljósinu okkar að skína alltaf !
Farið vel með ykkur kæru lesendur
Ykkar Garri

